Friday, December 31, 2010
1 hour and 30 minutes before 2011
Monday, December 27, 2010
Hello :)Shamone.. What's up? I am back in formspring. How are you and how's your Christmas Holidays?
Hello :)Shamone.. What's up? I am back in formspring. How are you and how's your Christmas Holidays?
Answer here
Monday, November 29, 2010
Uhaw ang Tigang na Lupa
1
Ilang gabi nang ako ang kapiling niya sa higaan. Tila musmos akong dumarama sa init ng kanyang dibdib at nikikinig sa pintig ng kanyang puso. Ngunit, patuloy akong nagtataka sa malalim na paghinga niya, sa kanyang malungkot na pagtitig sa lahat ng bagay, paghikbi...
2
Ilang araw ko nang hindi nadadalaw ang aklatan: ilang araw ko nang hindi nasasalamin ang isang larawang mahal sa akin: bilugang mukha, malapad na noo, hati-sa-kaliawang buhok, singkit na mga mata, hindi katangusang ilong, mga labing duyan ng isang ngiting puspos-kasiyahan...Sa kanya ang aking noo at mga mata. Ang aking hawas na mukha, ilong na kawangki ng tuka ng isang loro, at maninipis na labi, ay kay Ina...
3
Sa Ina ay hindi palakibo: siya ay babaing abilang at sukat ang pangungusap. Hindi niya ako inuutusan. Bihira siyang magalit sa akin at kung nagkakagayon ay maikli ang kanyang pananalita: Lumigkit ka!...At kailangang ‘di ako makita. Kailangang ‘do ko masaksihan ang kikislap na poot sa kanyang mga mata. Kailangang ‘di ko namamalas ang pagkagat niya sa kanyang labi. Kailangang ‘do ko na makita ang panginginig ng kanyang mga daliri. Ito rin ang katumbas ng kanyang mariing huwang kung mayroon siyang ipinagbabawal.
Ang ngiti ni Ina ay patak ng ulan kung tag-araw: ang bata kong puso ay tigang na lupang uhaw na uhaw...
4
Minsan man ay hindi ko narinig na may pinagkagalitan sila ni Ama bagama’t hindi ko mapaniwalaang may magkabiyak ng pusong hindi nagkakahinampuhan. Marahil ay sapagkat kapwa sila may hawak na kainawaan: ang pagbibigayan sa isa’t isa ay hindi nalilimot kailanman.
5
Kung gabi ay hinahanap ko ang kaaliwang idinudulat ng isang amang nagsasalaysay tungkol sa mga kapre at nuno at tungkol sa magagandang ada at prinsesa; ng isang nagmamasid at nakangiting ina; ng isang pulutong ng nakikinig na magaganda at masasayang bata.
Ngunit, sa halip niyon ay minalas ko si Ama sa kanyang pagsusulat; sa kanyang pagmamakinilya; sa kanyang pagbabasa. Minamasdan ko kung paano niya pinapangunot ang kanyang noo; kung paano niya ibinubuga ang asong nagbubuhat sa kanyang tabako; kung paano siya titingin sa akin na tila may hinahanap; kung paano niya ipipikit ang kanyang mga mata; kung paano siya magpapatuloy sa pagsulat...
Si Ina ay isang magandang tanawin kung nanunulsi ng mga punit na damit; kung nag-aayos ng mga uhales at nagkakabit ng mga butones sa mga damit ni Ama. Sa kanyang pagbuburda ng aking mga kamison at panyolito – sa galaw ng kanyang mga daliri – ay natutunghan ko ang isang kapana-panabik na kuwento. Ngunti, ang pananabik na ito’y napapawi.
Kabagu-tbagot ang aking pag-iisa at ako ay naghahanap ng kasama sa bahay: isang batang marahil ay nasa kanyang kasinungalingang gulang o isang saggol na kalugud-lugod, may ngiti ng kawalang-malay, mabango ang hininga, may maliit na paa at kamay na nakatutuwang pisilin, may mga pisngi at labing walang bahid-kasalanan at kasiya-siyang hagkan, o isang kapatid ba kahulihan ng gulang, isang maaaring maging katapatan...
6
Sakali mang hindi nagkagalit si Ina at Ama, o kung nagkakagalit man ay sadyang hindi ipinamamalay sa akin, ay hinahanap ko rin ang magiliw na palitan ng mga titig, ng mga ngiti, ng mga biruan.
Sapat na ang isang tuyot na aalis na ako sa pagpapaalam ni Ama. Sapat na ang naningil na ang maniningil sa ilaw o sa tubig o sa telepono upang sakupin ang panahong itatagal ng isang hapunan. Sapat na panakaw sa sulyap ni Ama upang ipadamang may naririnig siya.
Mabibilang sa mga daliri ng aking dalawang kamay kung makailan kaming nagpasyal: Si Ama, si Ina at ako. Malimit na ako ang kasama ni Ina; hindi ko nakitang sinarili nila ang pag-aaliw.
7
Inuumaga man si Ama sa pag-uwi kung minsan ay hindi ko kinapapansinan ng kakaibang kilos si Ina. Nahihiga rin siya pagdating ng mga sandali ng pamamahinga at kung nakatutulog siya o hindi ay hindi ko matiyak.
Marahil ay ito ang tunay na madarama ng kataling-puso ng isang taong inaangkin ng madla...
Ngunit, walang pagsisisi sa kanyang tinig.
8
Ilang taon na ngayon ang nakaraan nang minsang may ibinalik na aklat ang aming tagapaglaba: yaon daw ay nakuha niya sa isang lukbutan ng amerikana ni Ama. Ibinigay ko yaon kay Ina: yaon daw ay talaarawan ni Ama.
Kinabukasan ay may bakas ng luha ang mga mata ni Ina. Kapansin-pansin ang lalo niyang hindi pagkabo buhat noon. Lalo siyang naging malungkot sa aking paningin.
Ano ang nasa isang talaarawan?
9
Lasing na lasing si Ama. Karaniwan nang umuuwing lasing si Ama ngunit, kakaiba ang kalasingan niya nagyong gabi. Hinihilamusan siya ni Ina ng malahiningang tsaa, ngunit wala itong naibigay na ginhawa.
Hindi rin kumikino si Ina: nasa mga mata niya ang hindi maipahayag na pagtutol.
Sapagkat may isusulat ako...sapagkat ikamamatay ko ang pighating ito...sapagkat...sapagkat...sapagkat...
10
Idinaraing ngayon ni Ama ang kanyang dibdib at ulo: hindi raw siya makahingang mabuti.
Marahil ay may sipon ka, ani ina. Sinisinat ka nga.
Isang panyolitong basa ng malamig na tubig ang itinali ko sa ulo ni Ama. Wala siyang tutol sa aking ginagawa. Sinusundan niya ng tingin ang bawat kilos ko.
Ang kanyang mga bisig, buhat sa siko hanggang sa palad, at ang kanyang binti, buhat sa tuhod hanggang sa mga talampakan, ay makailan kong binuhusan ng tubig na mainit na inakala kong matatagalan niya – tubig na pinaglagaan ng mga dahong ng alagaw. Kinulob ko siya ng makakapal na kumot matapos na inumin niya ang ibinigay kong mainit na tubig na pinigaan ng kalamansi.
Nakangiti si Ama: Manggagamot pala ang aking dalaga!
Sinuklian ko ng isang mahinang halakhak ang ngiti niyang yaon: hindi ako dating binibiro ni Ama.
Sana’y ako si na sa mga sandaling yaon: sana’y lalo kong ituturing na mahalaga ang nadarama kong kasiyahan...
11
Nabigo ako sa aking pag-asa: nakaratay nang may ilang araw si Ama. Halos hindi siya hinihiwalayan ni Ina: si ilalim ng kanyang mga mata ay may mababakas na namang maiitim na guhit.
Anang manggagamot ay gagawin niya ang lahat ng kanyang makakaya. Ngunit, ayaw niyang ipagtapat sa akin ang karamdaman ni Ama.
12
Ipinaayos ngayon ni Ama ang kanyang hapag. Nililinis ko ang kanyang makinilya. Idinikit ko ang kagugupit na kuwentong kalalathala pa lamang. Pinagsama-sama ko ang mga papel sa kanyang mga kahon.
Ang pang-ilalim na kahon ng kanyang hapag ay nagbigay sa akin ng hindi gagaanong pagtataka: may isang kahitang pelus na rosas at isang salansan ng mga liham. Maliliit at mga bilugang titik bughaw na tinta sa pangalan ni Ama sa kanyang tanggapan ang mga nasa sobre.
13
Ang larawan sa kahitang pelus ay hindi yaong hawas na mukha, may ilong na kawangki ng tuka ng isang loro, maninipis na labi. Sa likod niyon ay nasusulat sa maliliit at bilugang mga titik sa bughaw na tinta: Sapagkat ako’y hindi makalimot... Ang larawan ay walang lagda ngunit nadama ko ang biglang pagkapoot sa kanyang at sa mga sandaling yaon ay natutuhan ko ang maghinanakit kay Ama.
14
Bakit sa panahong ito lamang tayo pinaglapit ng pangyayari? Higit marahil ang aking katiwasayan kung hindi ka dumating sa aking buhay, bagamat hindi ko rin marahil matitiis na hindi maipagpalit ang aking kasiyahan sa isang pusong nagmamahal. Totoong ang kalagayan ng tao sa buhay ang malimit maging sagwil sa kanyang kaligayahan...
15
Naiwan na natin ang gulang ng kapusukan; hindi na tayo maaaring dayain ng ating nadarama. Ngunit, nakapagitan sa atin ngayon ang isang malawak na katotohanang pumupigil sa kaligayahan ang hindi natin maisakatuparan ay buhayin na lamang natin sa alaala. Panatilihin na lamang natin sa diwa ang katamisan ng isang pangarap; sana’y huwag tayong magising sa katotohanan...
16
Nakita ko siya kagabi sa panaginip; sinusumbatan niya ako. Ngunit, hindi ko balak ang magwasak ng isang tahanan. Hindi ko maatim na mangnakaw ng kanyang kaligayahan; hindi ko mapababayaang lumuha siya dahil sa akin. Ang sino mang bahagi ng iyong buhay ay mahal sa akin; ang mahal sa akin ay hindi ko maaaring paluhain...
17
Ang pag-ibig na ito’y isang dulang ako ang gumaganap ng pangunahing tauhan; sapagkat ako ang nagsimula ay ako ang magbibigay-wakas. Ipalagay mo nang ako’y nasimulang tugtuging nararapat tapusin. Gawin mo akong isang pangarap na naglalaho pagkagising. Tulungan mo akong pumawi sa kalungkutang itong halos pumatay sa akin...
18
Ngunit, bakit napakahirap ang lumimot?
19
Nadama ko ang kamay ni Ina sa aking kanang balikat: noon ko lamang namalayan na may pumasok sa aklatan. Nakita niya ang larawang nasa kahitang pelus na rosas. Natunghan niya ang mga liham na nagkalat sa hapag ni Ama.
Si Ina ay dumating at lumisang walang binitiwang kataga. Ngunit, sa kanyang paglisan ay muling binati ng kanyang palad ang aking balikat at nadarama ko pa ang salat ng kanyang mag daliri; ang init ng mga iyo, ang bigat ng kanilang pagkakadantay...
20
Ang katahimikang namagitan sa amin ni Ina ay hindi pa napapawi. Iniiwasan ko ngayon ang pagsasalubong ng aming mga titig; hindi ko matagalan ang kalungkutang nababasa ko sa mga paninging yaon.
21
Hiningi ni Ama ang kanyang panulat at aklat-talaan. Nguni, nang mapaniwala ko siyang masama sa kanyang ang bumangon ay kanyang sinasabi: Ngayon ay ang aking anak ang susulat nang ukol sa atin...At sa anya’y isang dalubhasang kamay ang uukit niyon sa itim na marmol. Ngunit, hindi ko maisatitik ang pagtutol na halos ay pumugto sa aking paghinga.
Nasa kalamigan ng lupa ang kaluwalhatian ko!
Kailanman ay hindi ko aangkining likha ng aking mga daliri ang ilang salitang ito.
22
Huwag kang palilinlang sa simbuyo ng iyong kalooban; ang uang tibok ng puso ay hindi pag-ibig sa tuwina...Halos kasinggulang mo ako nang pagtaliin ang mga puso namin ng iyong Ina...Mura pang lubha ang labingwalang taon...Huwag ikaw ang magbigay sa iyong sarili ng mga kalungkutang magpapahirap sa iyo habang-buhay...
Muli kong nadama ang tibay ng buhol na nag-uugnay ng damdamin ni Ama sa akin.
23
Kinatatakutan ko na ang malimit na pagkawala ng diwa ni Ama.
Si Ina ay patuloy sa kanyang hindi pagkibo sa akin, patuloy sa kanyang hindi pag-idlip, patuloy sa kanyang pahluha kung walang makakita sa kanya...
24
Ang kanang kamay ni Ina ay idinantay sa noo ni Ama at ang pagtatanan ng isang nais tumakas na damdamin sa kanyang dibdib ay tinimpi ng pagdadaop ng kanyang ngipin sa labi.
Naupo siya sa gilid ng higaan ni Ama at ang kaliwang kamay nito ay kinulong niya sa kanyang mga palad.
Magaling na ako, mahal ko...magaling na ako...sa muli mong pagparito ay sabihin mo sa akin kung saan tayo maaaring tumungo...ang moog na itong kinabibilangguan ko’y aking wawasakin...sa ano mang paraan...sa ano mang paraan...
Ang malabubog na tubig na bumabakod sa mga pangingin ni Ina ay nabasag at ilang butil niyo ang pumatak sa bisig ni Ama. Mabibigat na talukap ang pinilt na iminulat ni Ama at sa pagtatagpo ng mga titig nila ay gumuhit sa nanunuyo niyang labi ang isang ngiting punung-puno ng pagbasa. Muling nalapat ang mga durungawang yaon ng isang kaluluwa at hindi niya namasid ang mga matang binabalungan ng luha: ang mga salamin ng pagdaramdam na hindi mabigkas.
25
Nasa mga palad pa rin ni Ina ang kaliwang kamay ni Ama: Sabihin mo, mahal ko, na maaangkin ko na ang kaligayahan ko...
Kinagat ni Ina nang mariin ang kanyang labi at nang siya’y mangusap ay hindi ko naaming kay Ina ang tinig na yaon: Maaangkin mo na, mahal ko!Ang init ng mga labi ni Ina ang kasabay ng kapayapaang nanahanan sa mga labi ni Ama at nasa mga mata man niya ang ilaw ng pagkabigo sa pagdurugtong sa isang buhay na wala nang luhang dumadaloy sa mga iyon: natitiyak niya ang kasiyahang nadama ng kalilisang kaluluwa...
Sunday, November 28, 2010
I have lots of reason to be happy
Tuesday, October 19, 2010
Monday, October 18, 2010
It is your loss anyway, not mine
Dear Someone,
I thought you’re a relief of my dark glimpse of past or my nice piece of art. Yet I realized that everything is just an illusion and it made me blind with the reality. Everything is just the same with the preceding year though I appear to be happy pero ATEEK ra diay ning tanan.
Yes, I admit that a glance of you draws a smile on your face. I even made you as a medicine on my foolish ills. There are times that it came to my mind that you are sanctified. Sometimes I thought that you’re the perfect one. I even consider you as a charger of my happiness.
I made lots of effort to get your attention pero useless ra man ang tanan. I know that you already know what’s inside of my mind and you’re disgusted of it.
After one year and 4 months, I congratulate myself. I’m already over you hahahaha. Getting over means happiness pala.
I thank you na pina-asa mo ako, char… ateek… I thank you for giving me a lesson. I even thank you for being a part of my life even once. Thanks for the happiness that you’ve given me though it is fake.
I’ll just wait for a perfect one to come (Mayta dili ikaw oi, ateek). I’m awakened while I was busy last semester that it is so nice to have a space. I’d rather work hard on my studies and my battle is still very long.
PS:
It is your loss anyway, not mine. Kasabot na ka.. hahaha
Sunday, October 17, 2010
If you could have an endless supply of any food, what would you get?
hmmm, is it okay if dessert, anyway it's still a food, hahaha
I WANT AN ENDLESS SUPPLY OF MCDONALD'S FLOAT.. hahaha :evil lol:
If you could go on a road trip with any person, dead or alive, who would it be and where would you go?
MICHAEL JACKSON....
anywhere, it could be in neverland
Saturday, October 16, 2010
SemBREAK!
I should congratulate myself for I survived 1st semester. I extend my grateful “THANK YOU” to my fellow BSMT1E buddies. They started my college life with a big bang and I’ve been enjoying it too much.
I’m so happy for God gave me a rest day. Yes, I’ve been tired of those sleepless night sessions with my books and notes plus the stress of those assignments and exams. It seems the line “no pressure” isn’t applicable in college. I already miss my “hakuna matata” habits.
I think I’ll just spend my usual vacation habits in sembreak. As usual, surfing the net, tumblr, facebook and blogger, that’s what I do at home. I’m open for “laag” of course. I’m yearning for “REUNION” with my sentebale buddies. I miss them so badly. I must spend this break fruitfully for I will not have a summer vacation next year. There’s a summer class baya.
Anyway, I just visited my alma mater, Minglanilla National Science High School yesterday. There are really changes. There are 2 new classrooms and I also love the paint because it is blue hahaha.
I hope everything’s gonna be alright.. That’s my usual quote. Have fun with your sembreak guys. For those who are going home, well, have a safe trip…
funny people or brainy people?
hmmm, is it okay if both? hmmm, i can't live without funny and brainy people as well hahahha
Sunday, August 15, 2010
I'm in a relationship with my studies..
Saturday, June 19, 2010
My First Week of College
My first day at boarding house was last Tuesday. I find that sort of creepy. I felt somewhat sad and homesick for I really missed my home at Minglanilla. I came to a thought that I’d rather suffer in commuting than missing my sweet home. It’s so boring out there and I had nothing to do. Maybe, I might ignore the boredom if I’d be busier.
I love my first day of school. Indeed God didn’t left me for I found new friends immediately. The class was somewhat unique for most of my classmates are from different places. I was sometimes lost at school at first but I already catch it up. The school is somewhat an ancient style and it pictured me the Spanish regime from the Philippine History.
We already started our lessons and they’re just a rewind of our topics in high school. Well, it’s still the first week and it’s just a refreshing part. There are lots of financial accomplishments in terms of books, oh my. Our professors are amazing yet I find some of them strict.
As of now, I am at my home sweet home and I’m relieved. There are a lots of school accomplishments this weekend and I’ll spend it here.
I really miss Minglanilla National Science High School. Sadly, I can’t go to the daily reunions for my schedule at school is so overloaded. I’ll surely go back during the Kabanhawan or maybe, if I’ll be gifted another time. I shall never forget my memories there.
Monday, June 14, 2010
Ugma na jud! ?@!#$
Sunday, June 6, 2010
New-Look in Tumblr / Last Week of Summer Vacation

I’ve been an avid member of Tumblr because of Michael Jackson. Through that site, I can freely express my addiction. If I’ll evince it to the real world, well, I’ll meet haters and they’ll make me cry again. With MJ Fam, I feel the sense of freedom being an obsessed MJ fan.
Before my summer vacation ends, I decided to make an MJ inspired layout for my tumblr account. It took me almost a half-day in making it but I’m still pleased while doing it. Every move I make in making graphics drew a smile on my face upon seeing the glimmering visage of my idol. There, the product of my endeavors in making it.
It’s already the final week of my summer vacation and I must treasure every moment at the World Wide Web (Oh, that’s so silly)I’ve been imagining the sense of thrill and nerves of my batch mates who will be having their first day tomorrow. I’m wishing them all the best for tomorrow..
Saturday, June 5, 2010
High School vs College
What are the differences...
| | High School | College |
| Schedule | 7:30 in the morning to 3 or 4 in the afternoon, 4 to 6 subjects a day, with breaks recess and lunch. (Sentebale, ours is quite different for I think we have about 10 subjects a day and we’ve been going home exceeding 6 pm for such purposes..**wew reminiscing mode again xD | After the first year (your schedule is usually pre-assigned then), how your class sched for the semester works out is entirely up to you. |
| Classes | Structured. You don’t get to pick classes you want to take. | There are some classes you’re required to take, but you can pick the electives you’re interested in. |
| Classmates | You’re organized into sections, so you’ll be with the same people all year, in every class. | You’ll be with your block mates in some classes, but you’ll also be with different classes every sem. |
| Materials | -You buy all your schoolbooks when you enroll. - The DepEd will provide you the books. -You’re sometimes obliged to photocopy some notes and handouts. | -Some teachers will require you to buy books, and it won’t be part of your tuition. Also, get used to the library because you’ll be photocopying lots of material there! |
| Barkada | You already have a clique that’s been together for a long time. | You might have a specific group, but you’re always meeting new people and interacting in lots of various social circles. |
| Campus | You’re in the same room most of the day. | Every class in a different room maybe even a different building. |
| Teachers | Already designed before the start of the school year. | Many options are available for almost all your classes, so do your research and choose wisely! |
According to candy there’s also BEWARE tips:
-You might have referred to your teachers in high school as “Miss,” but it’s best to call your teachers “Ma’am” or “Sir”.
-TBA is not a room or a person; it means “To Be Announced” or “To Be Advised”
-It’s natural to be a little lost during the first few weeks of school, so confer with your block mates about the location of your next class.
-Don’t expect teachers to coddle or spoon-feed you. Write down important dates and mark them on your calendars.
Want more? You may purchase Candy Magazine and read “Freshman’s fast guide to college” (pages 42-43)
Featured Post
Alisonblue at 10
I took this at La Trinidad, Benguet last June, 2017. From being a naive high school student to a medical student, this blog is like a c...
-
I just had my first day of school for 2012. It started with Objectivos Pronombres in Spanish, Soap Carving in PE and the four elements in...
-
Hello. I just thought of posting a blog post. I don't care if nobody in the other side of the world reads this. Tomorrow, I will be on...
-
Gattaca, a 1997 movie is a fine for all. It wakes us up morally and emotionally. It also opens or knowledge for it is a science fiction movi...